تبلیغات
 
پایگاه توحید* معاد *نبوت*قران

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
ما أعَزَّّّّ اللهُ بجَهل قَطُّ وَ لا أذَلَّ بحِلم قَطُّی
هرگز خداوند کسی را به خاطر نادانی اش عزیز نگردانده و کسی را خاطر بردباری اش ذلیل و خوار نکرده است.
(جهاد با نفس، ح ۲۶۰)

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما خلق اللَّه من شی ء إلّا و قد خلق له ما یغلبه و خلق رحمته تغلب غضبه؛
خداوند هر چه آفریده چیزى دیگرى براى غلبه بر آن آفریده و رحمت خویش را براى غلبه بر غضبش آفریده.
نهج الفصاحه

امام محمد باقر (علیه السلام)فرمودند:
خداوند دنیا را به‌ دوست‌ و دشمن‌ خود مى‌دهد، اما دینش‌ را فقط به‌ دوست‌ خود مى‌بخشد .
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربى‌ ، ج‌ ۲ ، ص‌ ۲۱۵

امام على علیه السلام فرمودند:
ما یَسُرُّنى لَومِتُّ طِفلاً وَاُدخِلتُ الجَنَّةَ وَلَم أَکبَر فَأَعرِفَ رَبّى عَزَّوَجَلَّ؛
دوست ندارم که در کودکى از دنیا مى رفتم و وارد بهشت مى شدم و بزرگ نمى شدم تا پروردگارم، عزّوجلّ، را بشناسم.کنزالعمال، ج۱۳، ص۱۵۱، ح۳۶۴۷۲

امام على علیه السلام فرمودند:
… عالِمُ السِّرِّ مِن ضَمائِرِ المُضمِرینَ وَنَجوَى المُتَخافِتینَ وَخَواطِرِ رَجمِ الظُّنونِ وَعَقدِ عَزیماتِ الیَقینِ… ؛
خدا داناست به هر رازى که مردم در دل نهان داشته اند، و به نجواى آهسته رازگویان و به هر گمان که در خاطرى نهفته است و به هر تصمیمى که از روىِ یقین گرفته شود.نهج البلاغه، خطبه ۹۱

امام جواد(سلام الله علیه):
الحَمدُ للَّهِِ الَّذى خَلَقَنا مِن نورِهِ بِیَدِهِ؛
سپاس خدایى را که ما را با دست خود از نور خویش آفرید.اهل بیت: ج ۱ ص ۲۴۶ ح ۳۴۵

امام صادق علیه‏السلام :
إنّ اللّه‏ تبارکَ وتعالى یَنقُلُ العَبدَ مِنَ الشَّقاءِ إلى السَّعادَةِ ، ولا یَنقُلُهُ مِن السَّعادةِ إلى الشَّقاءِ .
خداوند تبارک و تعالى بنده را از بدبختى به خوشبختى منتقل مى‏کند ، ولى از خوشبختى به بدبختى منتقل نمى‏کند .التوحید : ۳۵۸ / ۶ منتخب میزان الحکمة : ۳۰۰

امام على علیه السلام :
وَلَو ضَرَبتَ فى مَذاهِبِ فِکرِکَ لِتَبلُغَ غایاتِهِ ما دَلَّتکَ الدَّلالَةُ إِلاّ عَلى أَنَّ فاطِرَ النَّملَةِ هُوَ فاطِرُ النَّخلَةِ لِدَقیقِ تَفصیلِ کُلِّ شَى ءٍ وَغامِضِ اختِلافِ کُلِّ حَىٍّ وَمَا الجَلیلُ وَاللَّطیفُ وَالثَّقیلُ وَالخَفیفُ وَالقَوىُّ وَالضَّعیفُ فى خَلقِهِ إِلاّ سَواءً؛
اگر راههاى اندیشه ات را در نوردى تا به پایانه هاى آن رسى، هیچ دلیلى تو را جز به این رهنمون نشود که آفریننده مورچه همان آفریننده درخت خرما است و این به سبب دقت و ظرافتى است که جداسازى هر چیزى از چیز دیگر و پیچیدگى و تنوعى است که در هر موجود زنده اى به کار رفته است موجودات بزرگ و کوچک، سنگین و سبک و نیرومند و ناتوان، همگى در آفرینش براى خداوند یکسانند.نهج البلاغه، خطبه ۱۸۴

امام رضا علیه السلام :
إِنَّما قُلتُ اللَّطیفُ، لِلخَلقِ اللَّطیفِ وَلِعِلمِهِ بِالشَّى ءِ اللَّطیفِ أَلاتَرى إِلى أَثَرِ صُنعِهِ فِى النَّباتِ اللَّطیفِ وَغَیرِ اللَّطیفِ وَفِى الخَلقِ اللَّطیفِ مِنَ أَجسامِ الحَیوانِ مِنَ الجِرجِسِ وَالبَعوضِ وَما هُوَ أَصغَرُ مِنهُما مِمّا لایَکادُ تَستَبینُهُ العُیونُ بَل لایَکادُ یُستَبانُ لِصِغَرِهِ الذَّکَرُ مِنَ النثى وَالمَولودُ مِنَ القَدیمِ فَلَمّا رَأَینا صِغَرَ ذلِکَ فى لُطفِهِ … عَلِمنا أَنَّ خالِقَ هذَا الخَلقِ لَطیفٌ؛
گفتم لطیف است، چون هم موجودات لطیف آفریده و هم به چیزهاى ظریف و ریز آگاهى دارد. آیا نشانه آفرینش او را در گیاهان ظریف و غیر ظریف و در پیکرهاى ظریف و ریز جاندارانى چون کک و پشه و کوچک تر از اینها را نمى بینى که تقریبا به چشم دیده نمى شوند و از بس ریزند نر و ماده آنها و نوزاد و کهن زادشان ازیکدیگر تشخیص داده نمى شوند.پس چون ریزى و ظرافت این چیزها را دیدیم… پى بردیم که آفریننده این موجودات نیز لطیف است.التوحید، ص ۶۳

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
التَّوحیدُ ثَمَنُ الجَنَّةِ؛توحید، بهاى بهشت است.دانش‏نامه عقاید اسلامى: ج ۵ ص ۱۲ ح ۳۸۸۶

امام صادق (علیه‏السلام) فرمودند:
اِسمُ اللّه‏ِ الأَعظَمُ مُقَطَّعٌ فی اُمِّ الکِتابِ؛
اسم اعظم خدا در اُمّ الکتاب (سوره حمد) پراکنده است.بحار الأنوار: ج ۹۲ ص ۲۳۴ ح ۱۶٫

امام صادق (علیه‏السلام) فرمودند:
«الـم» هُوَ حَرفٌ مِن حُروفِ اسمِ اللّه‏ِ الأَعظَمِ المُقَطَّعِ فِی القُرآنِ، الَّذی یُؤَلِّفُهُ النَّبِیُّ صلى الله علیه و آله وَالإِمامُ، فَإِذا دَعا بِهِ اُجیبَ؛
«الف ـ لام ـ میم»، حرفى از حروف اسم اعظم خداست که در قرآن، پراکنده است و پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله و امام، آنها را با هم ترکیب مى‏کنند و هر گاه با آن دعا کنند، دعایشان اجابت مى‏شود.
بحار الأنوار: ج ۲ ص ۱۶ ح ۳۸٫

رسول اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
وَالَّذى بَعَثَنى بِالحَقِّ بَشیرا لایُعَذِّبُ اللّه‏ُ بِالنّارِ مُوَحِّدا أَبَدا؛
سوگند به آن کس که مرا نوید دهنده برانگیخت، خداوند هرگز یکتا پرست را در آتش عذاب ندهد.
(التوحید، ص۲۹، ح۳۱)

قال الامام الباقر – علیه السلام – :
ایّاکُم و التَفَکُر فی اللهِ ولکن اِذا اَرَدْتُمْ اَنْ تَنْظُروا الی عظمتِهِ فانظروا الی عظیمِ خَلقِه؛
از اندیشیدن و فکر کردن درباره خدا بپرهیزید و اگر خواستید در عظمتش بیندیشید. در عظمت خلقش نظر کنید.
«الکافی، ج ۱، ص ۱۲۶»

قال الامام الباقر – علیه السلام – :
سبحان مَنْ لم یَزَل و لا یَزال فرداً صمداً لَم یَتَخِذ صاحبةً و لا ولداً؛
منزّه است خدایی که همیشه بوده و همیشه است و یکتا و بی نیاز است، دارای همسر و فرزند نیست.
«الکافی، ج ۱، ص ۸۸»

قال الامام حسین – علیه السلام – :
ایُّها النّاسُ اِتَقُوا هولآءِ الذّینَ یُشبهُّونَ اللهَ بِانفُسِهم بل هو الله … ؛
ای مردم! مبادا مثل کسانی باشید که خداوند را به خودشان تشبیه می کنند و حال آن که خداوند هرگز همتا، ضد و مانند ندارد.«تحف العقول، ص ۲۴۸»

قال الامام الرضا – علیه السلام – :
مَن قَرَء قل هو الله احد و أمَنَ بها فَقد عَرَفَ التوحیدَ؛
کسی که قل هو الله احد (سوره توحید) را بخواند و به آن ایمان داشته باشد به درستی که توحید را شناخته است.«الکافی، ج ۱، ص ۱۲۴»

قال الامام الرضا – علیه السلام – :
الله جل جلاله واحدٌ لا واحدَ غیرُه، لا اختلافَ فیهِ و لا تفاوتَ و لا زیادةَ و لا نُقصانَ؛
خداوند جل جلاله، یکتا و یگانه ای است که هیچ چیزی غیر از او یگانه نیست و اختلاف و تفاوت و زیاده و نقصان در (ساحت قدسی) او راه ندارد.«مسند الامام رضا – علیه السلام – ، ج ۱، ص ۴۰»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – :
ما قلتُ و لا قالَ القائِلُونَ قبلی مِثلَ لا اله الّا الله؛
نه من و نه پیامبران قبل از من، مثل کلمه توحید (لا اله الّا الله) سخنی نگفته ایم.«توحید صدوق، ص ۱۸»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – :
مَنْ قال لا اله الّا الله مُخلِصاً دَخَلَ الْجنةَ … ؛
کسی که لا اله الّا الله را با اخلاص بگوید، وارد بهشت می شود و اخلاص آن است که ذکر کلمه توحید، انسان را از هر گونه کار ناپسند و حرام باز دارد.«توحید صدوق، ص ۲۸»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – :
ما من الکلامِ کلمةٌ احبَّ الی الله عزوجل من قولِ لا الهَ الّا اللهُ؛هیچ کلامی نزد خداوند، محبوب تر از گفتن کلمه لا اله الّا الله نیست.«توحید صدوق، ص ۲۲»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – :
لا اله الّا الله نصفُ المیزانِ؛کلمه لا اله الّا الله، نصف میزان و عمل است.«امالی شیخ مفید، ص ۲۷۵»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – :
ما جزاءُ مَنْ اَنْعَمَ اللهُ عَلیهِ بِالتَوحیدِ اِلّا الجنة؛
پاداش کسی که خداوند به سبب توحید به او نعمت داده، بهشت است.«مشکات الانوار، ص ۳۷»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – :
مَن ماتَ وَ لا یُشرکُ بِاللهِ دَخَلَ الجنةَ؛
کسی که بمیرد و حال آن که هیچ گاه شرک به خدا نورزیده باشد، وارد بهشت می شود.«مشکات الانوار، ص ۳۸»

عنِ النبی – صلی الله علیه و آله – :
کُلُّ مَولُودٍ یُولَدُ عَلَی الفِطْرةِ وَ ابَواهُ یَهَوِدانه و یُنَصِرانه و یُمَجِسانه؛
همه مولودها بر فطرت (توحیدی) به دنیا می آیند، و این پدر و مادرها هستند که آنها را یهودی، مسیحی یا مجوسی بار می آورند.«بحار الانوار، ج ۵۸، ص ۱۸۷»

قال الامام الصادق – علیه السلام – :
مَنْ نَظَر فی الله کیفَ هو هَلَک؛
هر کسی درباره خدا فکر کند که او چگونه است، هلاک می شود.«الکافی، ج ۱، ص ۱۲۶»

قال الامام الصادق – علیه السلام – :
اَساسُ الدّینِ التوحیدُ … امّا التَوحیدُ فَأَنْ لا تَجوَزّ علی ربِّکَ ما جاز علیْکَ؛
اساس دین، توحید است و توحید آن است که سزاوار نشماری پروردگارت را به آنچه خود شایسته آن هستی (صفات مخلوقات را به او نسبت ندهی).«بحار الانوار، ج ۵، ص ۱۷»

عن الْفَتْحِ بْنِ یَزِیدَ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ – علیه السلام – قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ أَدْنَى الْمَعْرِفَةِ، فَقَال: الْإِقْرَارُ بِأَنَّهُ لَا إِلَهَ غَیْرُهُ وَ لَا شِبْهَ لَهُ وَ لَا نَظِیرَ … ؛
فتح بن یزید از امام کاظم – علیه السلام – سوال کرد که: کمترین حد معرفت (خدا) چیست؟
حضرت – علیه السلام – فرمودنئ: آن است که انسان اقرار کند که جز او خدایی نیست و شبیه و مانند ندارد … و هیچ چیزی مانند او نیست.«الکافی، ج ۱، ص ۸۶»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
لَو کانَ لربِّکَ شریکَ لَأَتَتْکَ رُسُلُه، ولرأیتَ آثارَ مُلکِه … ؛
اگر پروردگارت شریکی می داشت، همانا پیامبران او نیز به سوی تو می آمدند و آثار قدرتش را می دیدی و کردار و صفاتش را می شناختی، اما خداوند، خدایی است یگانه، همان گونه که خود توصیف کرده است هیچ کس در سلطنت او نزاعی ندارد.«نهج البلاغه، نامه ۳۱»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
وصیَتی لَکُم لا تُشرِکٌوا باللهِ شَیئاً؛
سفارش من به شما آن است که هرگز برای خدا شریکی قرار ندهید.«نهج البلاغه، نامه ۲۳»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
ما وَحَّدّهُ مَنْ کَیَّفَهُ وَ لا حَقیقَتَهُ أصاب مَنْ مَثَلَّهُ … ؛
کسی که کیفیتی برای خدا قائل شود، یگانگی او را انکار کرده و آن کس که همانندی برای او قرار داد به حقیقت خدا نرسیده است و کسی که خدا را به چیزی تشبیه کرد به مقصد نرسید و آن کس که به او اشاره کند یا در وَهم آورد خدا را بی نیاز ندانسته است.«نهج البلاغه، خطبه ۱۸۶»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
الحَمدُ لِلّهِ الدّالُ علی وجودِهِ بِخَلْقِهِ و بمُحدَثِ خَلقهِ عَلی اَزَلِیَّتِهِ … ؛
ستایش خداوندی را که با آفرینش بندگان به هستی خود راهنمائی فرمود و آفرینش پدیده های نو، به ازلی بودن او گواه است و شاهبت داشتن مخلوقات به یکدیگر دلیل بر بی همتایی اوست.«نهج البلاغه، خطبه ۱۵۲»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
«لَم یُولَد» سُبحانَه فیَکُونَ فی العِزِّ مُشارکاً وَ «لَمْ یَلِدْ» فیَکُونَ مَوْرُوثاً؛
خداوند از کسی متولد نشده تا در عزت و توانایی دارای شریک باشد و فرزندی ندارد تا وارث او باشد.

«نهج البلاغه، خطبه ۱۸۲»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
لا اله الّا اللهُ لا شریکَ لَهُ لَیْسَ مَعَهُ اِلهٌ غَیْرُهُ؛
جز خدای یگانه خدایی نباشد و هیچ شریکی برای او نیست (و) جز او معبودی نیست.«نهج البلاغه، خطبه ۳۵»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
لا توحید اِلّا بِالاِخلاصِ؛اعتقاد به توحید، بدون اخلاص حاصل نمی شود.«تحف العقول، ص ۶۴»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
هو واحدٌ لَیْسَ لَهُ فی الاَشْیاءِ شَبَه … ؛خداوند یکتا است و برای او مثل و مانندی نیست.
«المحجة البیضاء، ج ۱، ص ۲۱۴»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
الْحَمدُ لِلِّهِ الَّذِی لا تُدْرِکُهُ الشَّواهِدُ و لا تَحْوِیهِ الْمَشاهِدُ و لا تَراهُ النَّواظِرُ … ؛
امیرمؤمنان – علیه السلام – فرمود: ستایش خداوندی را سزاست که حواس (پنجگانه) او را درک نکنند و مکان ها او را در برنگیرند، دیدگان او را ننگرند و پوشش ها او را پنهان نتوانند کرد.«نهج البلاغه، خطبه ۱۸۵»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
فَهُوَ الَّذِی تَشْهَدُ لَهُ أَعْلامُ الْوُجُودِ عَلی اِقرارِ قَلْبِ ذی الْجُحُودِ، تَعالی اللهُ عَمّا یَقُولُهُ الْمُشَبِّهُونَ بهِ … ؛
پس اوست (خداوندی) که همه نشانه های هستی بر وجود او گواهی می دهند و دل های منکران را به اقرار به وجودش واداشته است، خدایی که برتر از گفتار تشبیه کنندگان و پندار منکران است.«نهج البلاغه، خطبه ۴۹»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
الْحَمدُلِلِّهِ الَّذِی اَظْهَرَ مِنْ آثارِ سُلْطانِهِ وَ جَلالِ کِبْرِیَائِهِ ما حَیَّر مُقَلَ الْعُقُولِ؛
ستایش خداوندی را سزاست که نشانه های قدرت و بزرگی و عظمت خود را چنان آشکار کرد که عقول را از شگفتی به حیرت آورده و اندیشه ها را از شناخت کنه صفاتش بازداشته است.«نهج البلاغه، خطبه ۱۹۵»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
الْحَمدُ لِلِّهِ العَلِیِّ عَنْ شَبَه الْمَخلُوقِینَ؛سپاس خداوندی را سزاست که از شباهت داشتن به مخلوقات برتر است.
«نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
الْحَمدُ لِلِّهِ الکائِنِ قَبْلَ أَنْ یَکُون کُرسیُّ او عرشٌ او سماءٌ او ارضٌ … ؛
حمد و سپاس خداوندی را سزاست که همواره وجود داشته پیش از آن که کرسی یا عرش یا آسمان یا زمین، جن یا انس پدید آیند، خدایی که ذات او را فکرها و عقل های ژرف اندیش نتوانند بشناسند و با نیروی اندیشه اندازه ای برای او نمی توانند تصور کنند.«نهج البلاغه، خطبه ۱۸۲»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – :
التوحیدُ أَنْ لا تَتَوهَّمَهُ؛
توحید آن است که خدا را در وهم و خیالت نیاری.«نهج البلاغه، حکمت ۴۷۰»

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
قال اللَّه تعالى: و عزّتی و جلالی لا أجمع لعبدی أمنین و لا خوفین ان هو أمننی فی الدّنیا أخفته یوم أجمع عبادی و إن هو خافنی فی الدّنیا أمنته یوم أجمع عبادی؛
خداى والا فرماید: به عزت و جلالم قسم که یک بنده را دو امنیت و دو ترس با هم ندهم اگر در دنیا از من ایمن است در روزى که بندگانم را فراهم کنم او را بترسانم و اگر در دنیا از من بترسد روزى که بندگانم را فراهم کنم ایمنش کنم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
قال اللَّه تعالى أنا أکرم و أعظم عفوا من أن أستر على عبد مسلم فی الدّنیا ثمّ أفضحه بعد إذ سترته و لا أزال أغفر لعبدی ما استغفرنی؛خداى والا فرماید: عفو من گرامی تر و بزرگتر از آن است که در دنیا کار بنده مسلمانى را مستور دارم آنگاه از پس مستور داشتنش او را رسوا کنم، و مادام که بنده ام از من آمرزش خواهد او را خواهم آمرزید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
قال اللَّه تعالى أنا عند ظنّ عبدی بی إن ظنّ خیرا فله و إن ظنّ شرّا فله؛
خداى والا فرماید: من با گمان بنده ام که به من دارد قرینم. اگر نیکو گمان کند، نیکى یابد و اگر بد گمان برد بد بیند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
قال اللَّه تعالى: إذا وجّهت إلى عبد من عبیدی مصیبه فی بدنه أو فی ولده أو فی ماله فاستقبله بصبر جمیل استحییت یوم القیامه أن أنصب له میزانا أو أنشر له دیوانا؛خداى والا فرماید: وقتى مصیبت تن یا فرزند یا مال، متوجه یکى از بندگان خویش کنم و او با صبر نیکو مصیبت را استقبال کند، روز قیامت شرم دارم که میزانى براى او نصب کنم یا دفترى براى او پهن کنم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
قال اللَّه تعالى: أنا أغنى الشّرکاء عن الشّرک و من عمل عملا أشرک فیه معی غیری ترکته و شرکه؛
خداى والا فرماید: من از همه شریکان از شریک بى نیازترم و هر که غیر مرا با من در عبادت خود شریک کند، وىرا با شرکش رها کنم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
قال اللَّه تعالى: إذا تقرّب إلیّ العبد شبرا تقرّبت إلیه ذراعا و إذا تقرّب إلیّ ذراعا تقرّبت منه باعا و إذا أتانی مشیا أتیته هروله؛خداى والا فرماید: وقتى بنده یک وجب به من نزدیک شود، ذراعى بدو نزدیک شوم و چون ذراعى به من نزدیک شود، بیش از دو ذراع به او نزدیک شوم و اگر ملایم به سوى من آید، بشتاب بسوى او شوم.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
قال اللَّه تعالى، یؤذینی ابن آدم یسبّ الدّهر و أنا الدّهر بیدی الأمر أقلّب اللّیل و النّهار؛
خداى والا فرماید: فرزند آدم مرا آزار می کند که به روزگار ناسزا می گوید، روزگار منم و کارها به دست من است و شب و روز را تغییر می دهم.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
فرغ اللَّه لکل عبد من عمله و أجله و مضجعه و رزقه لا یتعدّاهنّ أبدا؛خدا عمل و اجل و آرامگاه و روزى هر بنده اى را از پیش معین کرده و هرگز از آن تجاوز نخواهد کرد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
فرغ اللَّه عزّ و جلّ إلى کلّ عبد من أجله و رزقه و مضجعه و شقیّ أو سعید؛
خداى عز و جل مرگ و روزى و آرامگاه و بدبختى و نیکبختى هر بنده اى را از پیش معین کرده است.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
عفو اللَّه أکبر من ذنوبک؛عفو خدا از گناهان تو بزرگتر است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الطّبیب اللَّه و لعلّک ترفق بأشیاء تخرق بها غیرک؛
طبیب حقیقى خداست شاید چیزهائى براى تو مناسب است که براى غیر تو نامناسب است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
صدق اللَّه فصدقه؛خدا راستگوست با او راست باش.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
رأس الحکمه معرفه اللَّه؛اساس حکمت، خداشناسى است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خلق اللَّه مائه رحمه فوضع رحمه واحده بین خلقه یتراحمون بها و خبأ عنده مائه إلّا واحده؛
خداوند صد جزء رحمت آفرید و یکى را میان خلق نهاد که به وسیله آن بر یکدیگر رحم کنند و نود و نه جزء آن را پیش خود نگهداشت.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خلق اللَّه الخلق فکتب آجالهم و أعمالهم و أرزاقهم؛خداوند خلق را بیافرید و زندگى و اعمال و ارزاقشان را رقم زد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
تفکّروا فی کلّ شی ء و لا تفکّروا فی ذات اللَّه؛در همه چیز بیندیشید ولى در ذات خدا میندیشید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
تفکّروا فی الخلق و لا تفکّروا فی الخالق فإنّکم لا تقدرون قدره؛
در باره خلق بیندیشید و در باره خالق میندیشید که بکنه ذات او نتوانید رسید.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
تعرّف إلى اللَّه فی الرّخاء یعرفک فی الشّدّه؛
در موقع آسایش خدا را بشناس تا در موقع سختى تو را بشناسد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّما یرحم اللَّه من عباده الرّحماء؛خداوند به بندگان رحیم خود رحم می کند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه خلق یوم خلق السّموات و الأرض مائه رحمه کلّ رحمه طباق ما بین السّماء و الأرض فجعل منها فی الأرض رحمه فبها تعطف الوالده على ولدها و الوحش و الطّیر بعضها على بعض و أخّر تسعا و تسعین فإذا کان یوم القیامه أکملها بهذه الرّحمه؛خداوند روزى که آسمانها و زمین را آفرید صد رحمت بیافرید که هر یک از آنها میان زمین و آسمان را پر می کند و یکى را در زمین قرار داد که به وسیله آن مادر به فرزند مهربانست و وحش و طیر به یکدیگر مأنوسند و نود و نه رحمت را نگه داشته و همین که روز قیامت شود این یک رحمت را نیز بر آن بیفزاید.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى یغار و إنّ المؤمن یغار و غیره اللَّه أن یأتی المؤمن ما حرّم اللَّه علیه؛
خداوند غیرت می برد و مؤمن غیرت می برد غیرت خدا این است که مؤمن مرتکب کارى شود که خدا حرام کرده است.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى لمّا خلق الخلق کتب بیده على نفسه أنّ رحمتی تغلب غضبی.
خداوند وقتى خلق را بیافرید بر خویش مقرر داشت که رحمت من بر خشم من غلبه خواهد یافت.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى غیور یحبّ الغیور.خداوند غیرتمند است و مرد غیرتمند را دوست دارد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى عفوّ یحبّ العفو.خداوند بخشنده است و بخشش را دوست دارد.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى رفیق یحبّ الرّفق و یعطی علیه ما لا یعطی على العنف.
خداوند ملایم است و ملایمت را دوست دارد و به وسیله آن چیزها می دهد که به وسیله خشونت نمى دهد.
نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ اللَّه تعالى حیی کریم یستحیی إذا رفع الرّجل إلیه یدیه أن یردّهما صفرا خائبتین؛
خداوند باحیا و بخشنده است وقتى مردى دست هاى خود را به سوى او بلند کرد شرم دارد که آن را خالى و نومید باز گرداند.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أفضل الأعمال العلم باللَّه إنّ العلم ینفعک معه قلیل العمل و کثیره و إنّ الجهل لا ینفعک معه قلیل العمل و لا کثیره؛
بهترین کارها خداشناسى است کارى که با دانش قرین است اندک و بسیار آن سودمند است و کارى که با نادانى قرین است نه اندک آن سود می دهد و نه بسیار.نهج الفصاحه

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إذا أراد اللَّه خلق شى ء لم یمنعه شی ء؛
وقتى خدا بخواهد چیزى را بیافریند چیزى مانع او نمی شود.نهج الفصاحه

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی – عَلَیْهِ السَّلام – :
مَنْ عَرَفَ اللّهَ أحَبَّهُ، وَ مَنْ عَرَفَ الدُّنْیا زَهِدَ فیها؛
امام حسن مجتبی – علیه السلام – فرمودند: هرکس خدا را بشناسد، (در عمل و گفتار) او را دوست دارد و کسی که دنیا را بشناسد آن را رها خواهد کرد.
کلمة الإمام الحسن – علیه السلام -، ص ۱۴۰

قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء – سلام الله علیها – : إنَّ اللّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً وَلایُبالی ؛
حضرت فاطمه زهرا – سلام الله علیها – فرمودند: همانا خداوند متعال تمامی گناهان بندگانش را می آمرزد و از کسی باکی نخواهد داشت.تفسیر التّبیان، ج ۹، ص ۳۷

امام صادق ـ علیه السّلام ـ می فرمایند :
أفضل العبادة العلم باللّه و التّواضع له؛برترین عبادت، شناخت خدا و فروتنی برای اوست. تحف العقول: ۳۶۴٫

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ :
سکّنوا فی أنفسکم معرفة ما تعبدون; حتّی ینفعکم ما تحرّکون من الجوارح بعبادة من تعرفون؛
امام علی ـ علیه السّلام ـ : شناخت خدایی را که می‌پرستید در جان‌های خود جای دهید تا خم و راست شدن هایتان برای عبادت کسی که می‌شناسیدش، شما را سود دهد.
تحف العقول: ۲۲۳ و ۲۰۴٫

قال الامام الرّضا ـ علیه السّلام ـ :
أوّل عبادة اللّه معرفته؛امام رضا ـ علیه السّلام ـ : آغاز بندگی خدا، شناخت اوست. التوحید: ۳۴ / ۲٫

امام صادق علیه‏السلام می فرمایند :
اَلباءُ بَهاءُ اللّه‏ِ وَ السِّینُ سَناءُ اللّه‏ِ وَ الْمِیمُ مَجدُ اللّه‏ِ و اللّه‏ُ إلهُ کُلِّ شَى‏ءٍ الرَّحمنُ بِجَمیعِ خَلقِهِ وَ الرَّحیمُ بِالْمُؤمنینَ خاصَّةً؛باء (بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم) بهاء (روشنى) خدا و سین آن سناء (بزرگى) خدا و میم آن مجد (عظمت) خدا، و اللّه‏ معبود همه چیز، رحمن مهربان به همه خلق، رحیم مهربان فقط به مؤمنان است.کافى، ج ۱، ص ۱۱۴

امام صادق علیه‏السلام می فرمایند :
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ اسْمُ اللّه‏ِ الأْکبَرِ أو قالَ الأْعظَمِ؛
بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم، بزرگ‏ترین ـ فرمود ـ یا با عظمت‏ترین نام خداوند است.بحارالأنوار، ج ۹۰، ص ۲۲۳ .

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند :
خداوند مخلوق خود را در تاریکی بیافرید و از نور خود بر آنها انداخت , هر کس در آن روز از آن نور بدو رسید هدایت یافت و هر کس آز آن دور ماند گمراه شد. (نهج الفصاحه ، حدیث ۶۹۹)

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
خداى سبحان چنان نیست که أحدى (از بندگان خود را) گمراه کند، و خداوند نسبت به بندگان خود ستمکار نیست. غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
در شگفتم از کسى که در قدرت خدا تردید کند با این که آفریده او را مى ‏بیند. غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:هر غالبى جز خداوند مغلوب است.غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:هر پنهانى، نزد خدا آشکار است. غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
به راستى که خداى سبحان نزد آنچه پنهان کرده هر انسانى در درون خود، و گفتار هر گوینده و عمل هر عمل کننده حاضر و بدان آگاه است. غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
علم و دانش خداى سبحان اعماق پرده‏ هاى غیب را شکافته، و به عقاید پیچیده و پنهان احاطه کرده است.
غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
کسى که خداى سبحان را به یکتایى و یگانگى بشناسد، هیچ گاه او را به خلق تشبیه نکند.
غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
کسى که در باره ذات خداى تعالى تفکر کند، الحاد ورزیده از دین بیرون رود.
غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
خداى سبحان را خردها نبیند تا از وى بازگو کند، بلکه خداى تعالى پیش از توصیف هر وصف کننده ‏اى خود آغاز به وصف خود کرده است.غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
خداى سبحان (چنان است که) در خردها نگنجد ، و در مسیر وزش افکار در کیفیّت خاصّى قرار نگیرد، و در وهم ها در نیاید تا به تصرّف آنها در آید و محدود شود. غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
خداوند جلّ جلاله را چشمها هرگز آشکارا نبیند، اما دلها با نیروى حقیقت ایمان، وى را درک کنند.
غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام علی(علیه السلام) می فرمایند:
او است خدایى که گواهى دهد براى او نشانه‏ هاى هستى بر دل انکار کننده.غررالحکم ، باب معرفت خدا

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
مَن عَرَفَ اللهَ خَافَ اللهَ وَ مَن خَافَ اللهَ سَخَت نَفسُهُ عَن الدُّنیا.
هر که خدا را بشناسد ترس او در دلش می افتد و هر که از خدا ترسان باشد نفسش از دنیا طلبی باز می ماند.
(جهاد با نفس ، ح ۱۱۷)





طبقه بندی: مقالات،  کتابخانه،  خدا شناسی ( توحید )،  احادیث و روایات، 
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 30 دی 1393 توسط رحمان نجفی